آقــــــــــــا ببخش ؛ شهیـــــــــدا ببخشید

عيد الزهرا يا عيد عمر ...

بسم الله الرحمان الرحيم

سلام 

من بي مقدمه مي روم سر اين بحث عيد الزهرا

عيد الزهرا اگر واقعا عيد الزهرا باشه ايراد نداره يعني به خلفاي برادران اهل سنت توهين نشه

من بدون هيچ ترسي ميگم درسته كه عيد الزهرا خوبه اما در اين زمانه با توجه به اين شرايت اصلا خوب نيست و اشكال داره.

شما الان در امنيت به سر ميبريد راحت هر چيزي كه مي خواين رو ميگيد. 

اما كسايي كه با وهابي ها (حساب برادران اهل سنت ما از وهابي ها جداست)در ارتباط اند به خاطر همين شعر هاي توهين آميز به خلفاي آنها گفته مي شود و دو دقيق بعد در يوتيوب و فيس بوك گذاشته مي شود سر از تنشان جدا ميشه. 

به خاطر همين شعر ياراي امام زمان (عج) كشته ميشن واقعا درسته كه به خاطر اين جشن شيعيان امام زمان(عج) كشته بشوند.

و در آخر با ذاكرين  اهل بيت هستم كه در عيد الزهرا مي خواهند بخونند يادتون باشه كه اگه چيزي بگين كه نبايد بگين دل يوسف زهرا خون ميشه در شب امامتشان.

«براي تعجيل در امر فرج صلوات»



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : شنبه سی ام دی 1391
آجرك الله يا بقيه الله

شهادت مظلومانه يازدهمين اختر تابناك امامت و ولايت امام حسن عسگري (ع) پدر بزرگوار امام زمان (عج) را به همهي شيعيان تسليت ميگويم.



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : شنبه سی ام دی 1391
ابن جمعه هم گذشت ...

این جمعه هم که گذشت یا ابن الحسن 

پس کی ، واقعا کی

تاکی بگیم شاید این جمعه بیاید ، شاید ...

تا کی شاید ...

یعنی می شه که یک روز .... 



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : جمعه بیست و نهم دی 1391
دانلود سخنرانی استاد رائفی پور (ساري)

mm

دانلود با لینک مستقیم و حجم۳۷۹مگابایت

اللهم عجل الولیک الفرج

منبع:www.Faraghlit.com



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : جمعه بیست و نهم دی 1391
سخنرانی استاد رائفی پور 2 بهمن 91 (جدید)



:: برچسب‌ها: رائفی پور جدید
نویسنده : امیر کامران
تاریخ : چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391
دانلود تصویری سخنرانی استاد رائفی پور با موضوع یادواره شهدا در ساری(۱۷دی)

ss

                         دانلود تصویری با لینک مستقیم و حجم۲۹۷ مگابایت

اللهم عجل الولیک الفرج

منبع:www.Faraghlit.com



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391
پیامبر دروغین صهیونیسم

بسم الله الرحمان الرحیم

 امروزه صهیونیسم لغتی آشنا در ادبیات سیاسی است. رژیم اشغالگر اسرائیل بر پایه ایدئولوژی صهیوینستی شکل گرفته است و نژادپرستی رایج در میان اسرائیلی‌ها نیز ریشه در همین مکتب دارد. صهیونیسم به صورت کلی به معنای بازگشت یهودیان به سرزمین موعود است. اما صهیون به چه معناست و چرا این جنبش با عنوان مصهیونیسم خوانده می‌شود؟ چه تفاوتی در میان طرفداران صهیوینسم وجود دارد؟ آیا تمام نحله‌های صهیونیستی دارای ریشه مذهبی هستند؟ صهیونیسم سیاسی که بنیانگذار آن را تئودور هرتصل می‌نامند چیست و چه تأثیری در شکل‌گیری دولت غاصب اسرائیل داشته است؟

 


ادامه مطلب...




:: برچسب‌ها: پیامبر دروغین
:: ادامه مطلب
نویسنده : امیر کامران
تاریخ : دوشنبه بیست و پنجم دی 1391
دعا برای فرج
بسم الله الرحمان الرحیم

سلام و بی مقدمه

عزیزان بیایم  برای فرج دعا با بصیرت و از ته دل بکنیم.

باور کنید اگه همین امروز امام بخوایم همین امشب امام ظهور میکنه .

قوم بنی اسرائیل با دعا  ظهور منجی خودشون چندین سال جلو انداختن 

بیایم با بصیرت دعا کنیم 

تنها دعا کافی نیست 

اگه بهتون بگن اگه سرت و بدید ظهور فلان قدر جلو می افتده چی کار میکنی اما حالا بگن با هر گناه دل مهدی زهرا میشکنه ظهور عقب می افته و ... حالا چی کار میکنی.

«اللهم عجل الولیک الفرج»




:: برچسب‌ها: «اللهم عجل الولیک الفرج», فرج
نویسنده : امیر کامران
تاریخ : یکشنبه بیست و چهارم دی 1391
ربیع الاول مــــــبارک


یا بقیه الله(عج)تمام شدن دو ماه غم و اندوه و فرا رسیدن ماه ربیع الاول تبریک نه من بلکه تمام شیعیان به شما تبریک میگوییم.



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : شنبه بیست و سوم دی 1391
دلیل افضل بودن زیارت امام رضا (ع)

بسم الله الرحمان الرحیم

اینو همه شنیدیم که زیارت امام رضا خیلی ثواب داره بیشتر از حج و...

کتبالامام الرّضا - علیه السلام - : أبْلِغْ شیعَتی: إنَّ زِیارَتی تَعْدِلُ عِنْدَاللهِ عَزَّ وَ جَلَّ ألْفَ حَجَّه، فَقُلْتُ لاِبی جَعْفَر - علیه السلام - : ألْفُ حَجَّه؟! قالَ: إی وَاللهُ، وَ ألْفُ ألْفِ حَجَّه، لِمَنْ زارَهُ عارِفاً بِحَقِّهِ.

«مستدرك الوسائل، ج 10، ص 359، ح 2»

امام رضا- علیه السلام - به یكی از دوستانش نوشت: به دیگر دوستان و علاقمندان ما بگو: ثواب زیارت ـ قبر ـ من معادل است با یك هزار حجّ. راوی گوید: به امام جواد - علیه السلام - عرض كردم: هزار حجّ برای ثواب زیارت پدرت می باشد؟! فرمود: بلی، هر كه پدرم را با معرفت در حقّش زیارت نماید، هزار هزار ـ یعنی یك میلیون ـ حجّ ثواب زیارتش می باشد.

و

قالَ الإمام الجواد - علیه السلام - : إنَّ بَیْنَ جَبَلَی طُوس قَبْضَهٌ قُبِضَتْ مِنَ الْجَنَّهِ، مَنْ دَخَلَها كانَ آمِناً یَوْمَ الْقِیامَهِ مِنَ النّار.

«عیون اخبارالرّضا - علیه السلام -، ج 2، ص 256، ح 6»

امام جواد - علیه السلام - فرمود: همانا بین دو سمت شهر طوس قطعه ای می باشد كه از بهشت گرفته شده است، هر كه داخل آن شود ـ و با معرفت زیارت كند ـ، روز قیامت از آتش در أمان خواهد بود.

به نقل از سايت انديشه قم

این نظر منه

این شاید یکی از دلایلش باشه :

کسایی که میرن حرم امام حسین (ع)امکانش هست 3 امامی 6امامی 12 امامی و دیگر از فرقه ها باشند.

اما کسایی که میان حرم امام رضا (ع) 100% شیعه ی 12 امامی هستند چون بعد از امام رضا (ع) دیگه هیچ فرقه ای نیست .

این شاید یکی از دلایل وبه نظر من مهمترین دلیل هست.

«برای تعجیل در امر فرج صلوات»



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : شنبه بیست و سوم دی 1391
مناظر امام رضا (ع) با راس الجالوت

بسم الله الرّحمن الرّحیم

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

مناظره امام رضا ( عليه السلام ) با رأس الجالوت

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

مقدمه(توضيحي درباره كلمه رأس الجالوت):

جالوت كلمه اي عبري است به معناي كساني كه جلاي وطن كرده وبه عبارت ديگربي وطن هستندو براي يهود كه از وطن خود هجرت كرده و وارد بيت المقدس شده اندبكار مي رود. مقصود از رأس الجالوت رئيس يهوديان،رئيس بي وطنان، رئيس از وطن رانده شدگان ورئيس احبار(علماي)يهودمي باشدودر زبان(فارسي)پهلوي ازآن به«ريش جلتوك» يا «ريش جلوتك» تعبير شده است.

اين لقب دردوره هاي مختلف به رئيس قوم يهود ( همه آنان يامنطقه اي خاص) اطلاق مي شده همچنان كه در بعضي از روايات به مناظره امير المومنين ـ عليه السلام ـ با شخصي با اين عنوان در زمان خود اشاره شده است.

ادامه مطلب ...



:: ادامه مطلب
نویسنده : امیر کامران
تاریخ : شنبه بیست و سوم دی 1391
صلح امام حسن(ع) ضامن بقای اسلام

سم الله الرحمن الرحیم

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

صلح امام حسن(ع) ضامن بقاى اسلام

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

زندگى سراسر افتخار امام مجتبى(ع) جلوه‏هاى زیبا و پرشكوهى داشت. او در روز پانزدهم رمضان سال سوم هجرى پا به عرصه وجود گذاشت.

هفت ‏سال در دامن پرفیض رسول خدا(ص) از چشمه‏هاى زلال نبوت بهره برد. وحى الهى فكر و اندیشه او را شكل داد و اعماق جانش را جهت‏ بهره دهى به اسلام و مسلمانان آماده ساخت. سپس سى‏ سال حوادث تلخ و شیرین بعد از رحلت پیامبر وى را از تجربه‏ هاى گران بهره‏مند ساخت.

در سال چهلم هجرت، هدایت كشتى اسلام، در سخت‏ ترین موقعیت، به عهده او گذاشته شد. آن امام معصوم(ع) با كمترین آسیب و تلفات امت اسلامى را رهبرى كرد، توطئه‏ هاى بزرگ و خطرناك بنى‏ امیه را نقش بر آب ساخت، مانع نابودى اسلام و برنامه‏ هاى حیات بخش آن شد و پیش بینى پیامبر خدا(ص) را تحقق بخشید.

بر خورد زیباى امام حسن(ع) در قصه صلح افتخار بزرگى در تاریخ اسلامى بر جاى گذاشت. نویسندگان و تحلیل گران بسیارى به آن پرداخته و ابعاد گوناگون آن را بررسى كرده ‏اند. گروهى همانند شیخ راضى آل یاسین(ره) كتابى در 374 صفحه تدوین كرده، آن را «صلح الحسن‏» نامیده‏ اند و جمعى نیز در صفحات بیشتر یا كمتر به ترسیم تلاش هاى این سرور جوانان بهشت پرداختند.


بیعت‏ با امام مجتبى(ع)

بیعت‏ یكپارچه مردم كوفه و نمایندگان قبیله‏ هاى مختلف در مسجد كوفه در روز بیست و یكم ماه رمضان سال چهلم هجرت بعد از شهادت مولى الموحدین(ع) وحشت‏ بزرگى در دل معاویه و حاكمان شام پدید آورد. آنان احساس كردند توطئه ترور آن بزرگمرد به طرفداران اهل بیت عصمت و طهارت عزمى راسخ‏تر بخشید و آنان را در استمرار راه خویش مصمم‏تر ساخت.


توطئه‏ هاى معاویه

معاویه، با شنیدن اخبار فوق، یاران و نزدیكان خویش همچون عمروعاص، قیس بن اشعث، ولید بن عقبه و عتبة بن ابى ‏سفیان و ... را فرا خواند، نشستى تشكیل داد و درباره چگونگى برخورد با حكومت تازه پاى امام حسن(ع) و براندازى آن با آنان به مشورت پرداخت او گفت: چنانچه اندیشه ه‏اى اساسى جهت‏ براندازى حكومت علوى نكنید، براى همیشه با تهدید مواجه خواهیم بود. پس از سخنان معاویه شورا برگزار شد. رهاورد این نشست تصمیم‏هاى زیر بود كه بتدریج جامه عمل پوشید:

1- فرستادن جاسوس جهت اغتشاش و آشوب و ایجاد نا امنى.

2- تطمیع و تهدید نیروهاى ارشد نظامى و لشكریان امام مجتبى(ع) مانند عبیدالله بن عباس و قیس بن سعد.

3- ارسال گشتى ‏هاى رزمى در اكیپ‏‌هاى كوچك و بزرگ جهت ضربه زدن و ایجاد رعب و وحشت در مرزهاى حكومت علوى مانند حمله به بسر بن‏ارطاة و كشتن دو فرزند كوچك عبید الله بن عباس به نامهاى عبدالرحمان و قثم در شهرهاى یمن یا مكه،

4- شایعه صلح قبل از تحقق آن و تبلیغات گسترده در این زمینه.

5- انتشار شایعه‏ هاى بى ‏اساس چون كشته شدن قیس بن سعد بن عباده و افراد دیگر،

6- شایعه پناهندگى بعضى از شخصیت‏هاى سیاسى، نظامى حكومت امام حسن مجتبى،

7- جنگ روانى تمام عیار علیه كارگزاران صالح و متعهد و دلسوز آن حضرت در شهرهاى مختلف.

8- فعال شدن ستون پنجم و نیروهاى وابسته اموى و افراد ناراضى در شهرهاى كوفه، كربلا، بغداد، مكه، مدینه.


انگیزه‏هاى صلح

توطئه‏ هاى فوق سبب شد تا حكومت تازه نفس امام مجتبى(ع) گرفتار مقابله و برخورد با آنان گردد، از برنامه ریزهاى دراز مدت و جابجایى نیروهاى خسته و ناتوان و غیر علاقه‏‌مند منصرف شود و نتواند شالوده محكمى را پى‏ ریزى كند.

از سوى دیگر، طولانى شدن معركه صفین به مدت هیجده ماه و كشته شدن حدود 70 هزار تن در لیلة الهریر و فقدان نیروهاى ارزشمند و صحابه بزرگ پیامبر(ص) مانند عمار یاسر، هاشم مرقال، ثابت‏بن قیس، ذوالشهادتین و ...، كه سابقه‏اى درخشان در تاریخ اسلام داشتند، و از همه مهمتر شهادت امیرمؤمنان در فرو پاشى شیرازه حكومت تاثیر بسزا داشت.

مورخان گفته‏اند:36 تن از رزمندگان غزوه بدر، كه آخرین ستارگان تابناك ایمان و عقیده از زمان پیامبر(ص) بودند، در نبردهاى جمل، نهروان و صفین به شهادت رسیدند كه ضربه‏اى كوبنده بر پیكر لشگریان عراق بود.

امام مجتبى(ع) فرمود: سوگند به خدا، من حكومت و خلافت را تسلیم معاویه نكردم، مگر بدان سبب كه یارانى براى نبرد با او نیافتم. چنانچه همراهانى مى‏داشتم، شب و روز با وى(معاویه) جنگ مى‏‌كردم و (آنقدر) به نبرد علیه او ادامه مى‌‏دادم تا خداوند بین ما حكم كند.

سبط اكبر رسول خدا(ص) چنان مى‏دید كه جنگ شروع شود، به شكست نظامیان عراق مى‏ انجامد و معاویه بدین بهانه همه ‏دوستان اهل بیت(ع) را خواهد كشت. از اینرو فرمود:

انى خشیت ان یجتث المسلمون عن وجه الارض فاردت ان یكون للدین ناعى

من ترسیدم ریشه مسلمانان از روى زمین كنده شود، خواستم، براى پاسدارى و حفاظت از دین، نگاهبانى باقى بماند. و در جاى دیگر فرمود: فصالحت‏بقیا على شیعتنا خاصة من القتل، فرایت دفع هذه الحروب الى یوم ما فان الله كل یوم هو فى شان

حفاظت‏ شیعه از نابودى و كشته شدن، مرا ناگزیر به مصالحه ساخت. پس مناسب دیدم جنگ را به روزى دیگر واگذارم. تكلیف انسان براساس اوامر الهى هر روز به گونه‏اى است و باید آن را انجام دهد.
قرارداد صلح و شرطهاى اساسى آن

به نوشته مورخان در سال 41 ه .ق، در یكى از ماههاى ربیع الاول یا ربیع الثانى و یا جمادى الاولى، معاویه به وسیله عبدالله بن عامر و عبدالرحمان بن سمره نامه‏اى به عنوان قرارداد صلح، براى حسن بن على(ع) فرستاد.

این نامه كاملا سفید بود و فقط در بالاى آن یك خط نوشته شده بود، ان اشترط فى هذه الصحیفة التى ختمت اسفلها ما شئت فهو لك، این نامه را در خصوص قرارداد صلح فرستادم. من آن را امضاء كرده‏ام هر شرطى را كه شما مى‏خواهید و صلاح مى‏دانید در آن بنویسید. مورد قبول من است.

در پایان نامه، جهت اطمینان بیشتر سوگندهاى بزرگى یاد كرد، به امضاى همه بزرگان دربارش رساند.

نامه فوق به دو گونه نقل شده، ما به جهت اختصار به نقل دوم مى‏پردازیم كه بندهاى آن به صورت جداگانه ذكر شده است.


بندهاى قرارداد صلح

ماده اول: واگذار كردن حكومت ‏به معاویه به شرط آن كه بر اساس كتاب خدا و سنت پیامبر(ص) و سیره و روش خلفاى شایسته عمل كند.

ماده دوم: خلافت ‏بعد از معاویه از آن حسن بن على(ع) است و چنانچه حادثه‏اى براى او پیش آمد و او موفق نشد، حكومت از آن حسین(ع) است و معاویه حق ندارد، بعد از خود جانشین تعیین كند.

ماده سوم: دشنام دادن و نفرین به امیرمؤمنان(ع) در قنوت نماز ترك شود و كسى از آن حضرت جز به نیكى یاد نكند.

ماده چهارم: همه مردم از هر رنگ و نژادى كه هستند و در هر جا زندگى مى‏‌كنند، باید از امنیت كامل برخوردار باشند و آنچه در گذشته انجام داده ‏اند، مورد عفو قرار گیرد افراد به بهانه ‏هاى واهى مورد تعقیب واقع نشوند و با مردم عراق به خشونت رفتار نگردد.

ماده پنجم: یاران و شیعیان على(ع) در هر جا هستند، در امان باشند و به آنها تعرضى نشود و جان و مال و ناموس و فرزند ایشان از امنیت كامل برخوردار باشد. معاویه باید از تعقیب و سوء قصد به آنها بپرهیزد، حقوق هر صاحب حقى را به خودش برساند و آنچه در دست‏یاران على(ع) است‏باز پس گرفته نشود.

ماده ششم: هرگز علیه امام حسن و برادرش امام حسین(ع) و هیچ یك از خاندان اهل بیت(ع) آشكارا و نهان توطئه‏اى نكند(ستمى و آزارى نرساند) و در هیچ نقطه‏اى از روى زمین براى آنان وحشتى ایجاد نكند.

ماده هفتم: در حضور معاویه اقامه شهادت نشود و معاویه حق ندارد خود را امیرمؤمنان بنامد.

ماده هشتم: از بیت المال كوفه، مبلغ پنج میلیون درهم مستثناست، آن مبلغ ربطى به قرار داد صلح ندارد. معاویه باید بدهى‏ هاى بیت المال را بپردازد و بر اوست هر سال مبلغ دو میلیون درهم به برادرم حسین بدهد. بنى‏ هاشم را در بخشش‌‏ها و عطاها بر بنى عبد شمس ترجیح دهد و هر سال یك میلیون درهم جهت فرزندان شهداى جنگ‏هاى جمل و صفین و به آنانى كه در ركاب امیرمؤمنان(ع) به شهادت رسیده‏اند، داده شود، و این مبلغ باید از مالیات مربوط به دارابجرد باشد.

شروط فوق در نامه‏ هاى رسمى امضاء نشده، رد و بدل گردید. معاویه از شام به مسكن آمد و قرارداد صلح در آنجا به صورت علنى و رسمى در حضور بسیارى از مردم، خوانده شد، بعضى از مورخان گفته‏ اند: عقد صلح در «بیت المقدس‏» و یا «ادرح‏» اجرا گردید. این دو قول قوت چندانى ندارد، زیرا مسكن محل تجمع نیروهاى نظامى دو طرف بود و فرماندهان عالى رتبه نیز حضور داشتند.


توضیحى پیرامون مواد صلحنامه

بندهاى قرارداد مصالحه. كه از سوى سبط اكبر پیامبر مطرح شده، داراى امتیازات بسیارى است كه در هر زمان، جایگاه والاى سیاسى - الهى خود را باز مى‏كند و منشور اصلاح و انقلاب تدریجى را پى‏ریزى مى‏‌نماید. امام(ع)، در این قرارداد، كوشید پرده از چهره معاویه بردارد و تبلیغات دروغینى كه جهت تثبیت موقعیت اجتماعى او انجام گرفته، خنثى كند.

بند اول: اعمال و كردار وى را مخالف قرآن و سیره پیامبر(ص) و خلفاى صالح دانسته و از وى خواسته است تا بعد از واگذارى حكومت، برنامه‏ هاى آینده خویش را بر اساس قرآن و روش پیامبر قرار دهد.

بند دوم: به موقت ‏بودن حكومت معاویه اشاره مى‏‌كند و اینكه او نمى‌‏تواند سرنوشت آینده مسلمانان را بر عهده گیرد، بلكه آینده از آن خود یا برادرش حسین(ع) و یا شورایى از مسلمانان است كه خط و مشى را تعیین مى‏‌كنند.

بند سوم: بیانگر كینه معاویه به اهل بیت پیامبر(ص) است او آغازگر سب و نفرین علیه شخصیتى همچون على بن ابى‏طالب(ع) بود.

بند چهارم: بر بى‌‏تقوایى، ستمگرى و نژاد پرستى معاویه اشاره مى‏كند و از او تعهد مى‏‌گیرد امنیت را برقرار سازد و متعرض مردم، بویژه مردم عراق و علاقه‏مندان به اهل بیت(ع) نگردد، زیرا بسیارى از آنان حامى و یاور پدرش على(ع) بودند.

بند پنجم: خواستار حفاظت و امنیت ویژه‏اى براى یاران على(ع) است و سپس تصریح مى‏‌كند: بر معاویه است پاكباختگانى چون حجربن عدى، میثم تمار، عمرو بن حمق و ... را ارج نهد و حقشان را ادا كند، نه اینكه، به خاطر حق‏گویى، آنان را تعقیب كند و ترس و وحشت را حاكم سازد.

بند ششم: تاكیدى است‏بر دو بند پیشین و هشدارى است‏بر ترك توطئه آشكار و پنهانى حاكمان شام علیه امام و اهل بیت(ع)، زیرا آنان مشعل هدایت این امتند و معلوم بود كه معاویه و بنى امیه براى رسیدن به اهداف شوم خود خست‏سراغ آنان را خواهند گرفت.

امام مجتبى(ع) در بند هفتم، بالاترین ضربه روحى را بر پیكر معاویه و بنى‏‌امیه وارد كرده است، زیرا:

اولا: اقامه شهادت باید نزد افراد عادل، مطمئن و مورد وثوق انجام گیرد و معاویه از این خصال نیك به دور است. مرحوم مجلسى در این باره مى‏‌نویسد: شهادت باید نزد حاكم عادل و قاضى فصل(تمیز دهنده بین حق و باطل) اقامه شود و درباره او اطمینان حاصل شود كه حق را احیا و با باطل مبارزه مى‏كند.

امام با آوردن این قیدها خواسته است، معاویه را فاقد صفات مذكور معرفى كند.

ثانیا: اگر معاویه خود را امیرالمؤمنین نداند، مسلم امام(ع) كه خود یكى از افراد مؤمن است، تحت ولایت و سرپرستى او نخواهد بود، به همین ترتیب، دیگر افراد متدین، متعهد و دلسوز شیعه پس در آن صورت او حقى بر گردن هیچ مؤمنى پیدا نخواهد كرد.

اما بند هشتم، كه در برگیرنده مسایل مالى، بیت المال، پرداخت‏سالانه به حسین بن على(ع) و پرداخت‏بدهى‏هاى حضرت و رسیدگى به بازماندگان شهداى صفین و جمل است، از اساسى‏ ترین شروط قرارداد صلح به شمار مى‏ آید.


نقد و بررسى

علامه باقر شریف قرشى شرط هشتم قرارداد صلح را غیر واقعى مى‏‌داند، زیرا طبق استدلال ایشان، بیت المال در اختیار امام مجتبى(ع) بود و درخواست معنا ندارد و دیگر اینكه این بند با سیره امیرالمؤمنین(ع) كه بیت المال را هر شب مى‏روبید، سازگار نیست. در پاسخ باید گفت: اولا: امام(ع) با این حركت، صداقت‏خویش را ثابت كرد و براى همیشه از اتهام اختلاس بیت المال رهایى یافت و هیچ كس نتوانست آن حضرت و برادرش و دیگر دست اندركاران حكومتش را متهم كند.

ثانیا: مگر مى‏شود مملكتى كه گرفتار جنگ‏هاى پرهزینه‏اى همچون صفین و جمل و... بود و پیوسته به اسب، شتر، لباس و شمشیر و سپر و نیزه نیاز داشت پشتوانه‏اى در بیت المال نداشته باشد؟ آنهم جنگى كه بیش از هشتاد هزار نیرو و جنگجو در آن شركت جسته است.

ثالثا: سیره على(ع) افزون كردن بیت المال است «توفیر فیئكم علیكم‏» به طورى كه پشتوانه‏اى قوى براى مسلمانان باشد و فئ غنائم، مالیات و زكوات را شامل مى‏شود.

رابعا: صدقات و حق فقرا، كه على بن ابى‏طالب(ع) آن را نگه نمى‏داشت و به فقرا مى‏رساند و سعى مى‏كرد چیزى از آن را نگاه ندارد، جزئى از بیت المال عمومى كشور بود نه همه آن.

و اما در مورد درخواست 2000000 درهم در سال براى حسین(ع)، باید توجه داشت كه این مبلغ براى مصرف شخصى خود امام حسین(ع) نبوده، بلكه جهت فقرا و درماندگان هزینه مى ‏شد، زیرا خانواده‏ هاى فقیر و آبرومندى در كوفه بودند كه غیر از امام و برادرش(ع) كسى آنها را نمى‏ شناخت.

نكته قابل توجه اینكه چون دین و بدهكارى امام مجتبى(ع) مربوط به بیت المال بوده از این رو پرداختنش را به معاویه محول مى‏ كند.

بنابراین، روشن شد كه شرایط و موراد صلحنامه بسیار دقیق و اساسى بود و باء;ء درایت و پیش بینى امام مجتبى(ع) انجام گرفته است.

قرارداد مصالحه و اعلان آن، چنانچه در پانزدهم ربیع الاول سال 41 ه .ق انجام گرفته باشد، خلافت و حاكمیت آن حضرت پنج ماه و 24 روز به طول انجامیده است و اگر در 25 ربیع الآخر واقع شده باشد، حكومت آن حضرت هفت ماه و چهار روز طول كشیده است. و بالاخره اگر 25 جمادى الاولى باشد، هشت ماه و چهار روز شده است.


منبع : ماهنامه كوثر شماره 22

 

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

www.MASAFPORTAL.com

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

جهت سلامتی و تعجیل در فرج امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) صلواتی هدیه نمایید...

"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=



نویسنده : امیر کامران
تاریخ : جمعه بیست و دوم دی 1391